آبان نوشت

نظرات را منتشر نمی کنم :)

بایگانی
آخرین مطالب

چرا؟

يكشنبه, ۹ فروردين ۱۳۹۴، ۰۷:۴۵ ق.ظ
هتل پنج ستاره بود و از هتل پنج ستاره انتظار نداشتم سشوآرش قطعی داشته باشد! اول بار که فهمیدم، موهای نمدارم دورم بود و دسته دسته خشک و مدل دارش می کردم که قطع شد. حتمن من جایی از کار را اشتباه کرده بودم، همه چیز را دوباره چک کردم؛ پریز برق، دکمه‌ی سشوآر، سیم مرتبط! چند دقیقه بعد، بدون علت، باز روشن شد و من متعجب و خوشحال(!) به کارم ادامه دادم. بارِ دوم که قطع شد، عصبانی شدم، خواستم با پذیرشِ هتل تماس بگیرم و اعتراض کنم که بی‌علت وصل شد! برای بارسوم و بارهای بعد، یاد گرفتم! زمان های پریودیک قطع و وصل شدنش را به صورت تقریبی یاد گرفتم! کرم صورتم را که زدم می دانستم چند ثانیه بعد وصل خواهد شد، بعد ِ پودر صورتم دوسه ثانیه به دستم کرم زدم تا وصل شود... بعدتَرک؛ که آن روز را نگاه کردم، دیدم چه به مشکل عادت کردم؛ عادت می کنم. چه با مشکل می سازم. چه منتظرش می مانم و حتا مدل‌سازی اش می کنم.   یاد ِ آن میز کوچک ِ جلوی اتاقم افتادم که هر بار پایم به آن می خورد و هیچ بار جابجایش نمی کنم! یاد هزاران چیز، فرد، خاطره و رابطه افتادم.   چرا همیشه من مثل یک ناراضی ِ ناراحت ِ قانع، خودم را با مشکل تطبیق می دهم!؟ چرا مشکل را حذف نمی کنم؟ مساله را حل نمی کنم؟ راهم را تغییر نمی دهم!؟
موافقین ۱ مخالفین ۰ ۹۴/۰۱/۰۹
آبان دخت

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی